ملك يمين را اراده كنند ، از ستمكاران و تجاوزكاران مىباشند . نكتهء مهم و شاخص در استدلال به اين آيهء شريفه آن است كه كلمهء : « وراء ذلك » اطلاق دارد ، يعنى اگر مردان براى غير از اين دو دسته فروج را حفظ نكردند مطلقاً ، از تجاوزكاران و ستمكاران خواهند بود . بديهى است كه يكى از مصاديق « فمن ابتغى وراء ذلك » نيز آن است كه مرد نطفهء خود را در رحم زن اجنبيّه قرار دهد . نكته‌اى كه وجود دارد اين است كه مىتوانيم از اين آيه ، قانونى كلّى راجع به فروج به دست آوريم و آن اينكه در اسلام ، فرج مرد فقط براى زن خودش و كنيز او حلال است و غير از اين ، هر چه باشد حرام است . بدين ترتيب از اين قسمت آيه مىتوان حرمت مواردى چون : لواط ، زنا ، مساحقه ، استمناء ، نظر كردن ديگران به عورت او و . . . را استخراج كرد . بدين ترتيب ، شكل دوّم تلقيح مصنوعى نيز مشمول اين آيه خواهد شد و اثبات مىشود كه قرار دادن نطفه در اختيار كسانى كه مىخواهند آن را داخل رحم زن اجنبيّه كنند ، بر مرد حرام است . مناقشه و اشكال در استدلال به آيهء دوم در پاسخ به استدلال به اين آيات شريفه از دو جهت مناقشه مىشود . جهت نخست : شبيه همان اشكالاتى كه بر آيات قبل بيان داشتيم ، در اينجا نيز وارد است ، بدين بيان كه فرض كنيم تلقيح به شكل دوّم به اين شكل صورت گيرد كه نطفهء مرد اجنبى را بدون آن كه خود وى مطّلع باشد ، داخل رحم اجنبيّه قرار دهند ، مثلًا نطفهء او در جايى قرار گرفته بود ، يا براى آزمايش به آزمايشگاه داده بود ، پس بدون اطّلاع او ، آن را